• یکشنبه،07 خرداد 1396
  • ورود
اوقات شرعی
22°C 
       
      •  
        منبع خبر :
        تعداد بازدید: 96
        کد: 113693
        تاریخ انتشار:
        ۱۳۹۵/۰۹/۱۴

        دهه آخر صفر و موج نشاط معنوی

        گاهی آدم‌ها در شرایط به ظاهر شادمانه زندگی می‌کنند ولی دلشان گرفته است. گاهی در شرایط به ظاهر شادمانه نیستند اما دلشان آرام است.
        دهه آخر صفر و موج نشاط معنوی

        شادی برای انبساط روح است. آدم‌ها گاهی چهره‌های خندان دارند و دلشان گریان است. گاهی برعکس چهره‌هایشان گریان و دلشان خندان است. گاهی آدم‌ها در شرایط به ظاهر شادمانه زندگی می‌کنند ولی دلشان گرفته است. گاهی در شرایط به ظاهر شادمانه نیستند اما دلشان آرام است. اسلام و اعمال مترتب بر فرد مسلمان (‌اعم از واجب و مستحب) از آن جهت که وسعت روحی به افراد می‌دهد و دل انسان را باز می‌کند بیشترین شادی را به ارمغان می‌آورد. یکی از راه‌هایی که برای جامعه مسلمان ما شادی توام با آرامش به ارمغان می‌آورد، ایجاد نگرش تازه و جدید است. با یک سلسله نگرش‌ها و بینش‌ها شادی را برایشان به ارمغان می‌آورد.

         

        مومن رنج‌ها را به خاطر خدا تحمل می‌کند 

        فردی که هدفی برای زندگی ندارد و مرگ را نابودی می‌بیند و زندگی را چیزی جز خوشگذرانی و خوردن و خوابیدن نمی داند، رنج برایش آزار دهنده است. ولی برای مومن، رنج آزار‌دهنده نیست. چون رنج وسیله رشد است. می‌داند این دنیا جای رنج است. مثل یک باشگاه است. دیدید وقتی آدم‌ها باشگاه بدن‌سازی می‌روند، در آنجا از اینکه رنج ببرند و خسته بشوند و عرق بریزند ناراحت نمی‌شوند؛ لذت می‌برند چون اولا انتظارش را پایین آورده و پذیرفته که جای عیش و نوش نیست. ثانیا می‌داند این رنج‌ها مقدمه ساخته شدن و بازوی توانمند است و این رنج را تحمل می‌کند.

        پس در اسلام با هدفی که به انسان داده می‌شود و معرفتی که به انسان درباره دنیا داده می‌شود، چیزهایی که برای دیگران مایه رنج است برای مسلمانان مایه نشاط می‌شود. دیگران از مرگ می‌ترسند. اما اسلام می‌گوید مرگ مثل عوض کردن لباس کثیف و پوشیدن لباس نوست. این سلسله نگرش‌ها کمک می‌کند به این که ما نگاهمان به شادی چطور باشد. چیزهایی که برای دیگران مایه رنج است برای مومنین مایه شادی است.

        تغییر نگرش‌ها در راستای تعالی انسان

        قرآن می‌گوید «بشر الصابرین»؛ مژده باد به صابرین. بعد می‌گوید صابر کیست؟ « الذین إذا أصابتهم مصیبه قالوا إنّا لله و إنّا إلیه راجعون» این یعنی نگرش. وقتی مصیبتی به مومن می‌رسد می‌گوید «انا لله و انا الیه راجعون» ما مال خداییم و ما به سوی خدا برمی‌گردیم. چطور صبر می‌آورد؟ خب از اینجا که بدانیم فرزند که مال من نبوده، پول که مال من نبوده، ما همه جسم و پول مان مال خداست. حال، خدا دوست داشته در ملک خودش تصرف کند. پس آنچه برای دیگران، در مصیبت‌ها مایه رنج است، برای مسلمان مایه صبر است. «و انا الیه راجعون». می‌گوید این رنج‌ها موقتی است و ما داریم بر می‌گردیم و اینجا نمی‌مانیم. این‌ها نگرشی است. قرآن می‌گوید مژده باد به  این آدم‌ها.

        در متن عزاداری‌ها شوق بود و سبک‌باری

        در محرم و صفر عزاداری کردیم. اولا در متن همین عزاداری‌ها شوق بود و شادی. چرا؟ برای اینکه اشک ریختیم. اشک ریختیم و دلمان باز شد و سبک بار شدیم. لذا بیشترین خنده‌ها را بعد از اشک‌ها مومنین دارند. یعنی فقط خودشان را کنترل می‌کنند‌ اما دلشان آماده خنده است. در این جلسات و مراسمات می‌رفتند هم‌کیش و هم‌مرام خودشان را می‌دیدند و به هم محبت می‌کردند. خوش‌آمد می‌گویند. این برکت امام حسین علیه‌السلام است و اگر کسی نمی‌آمد ناراحت می‌شدند. پس با این دیدارها یک حس همبستگی و حس نشاط پیدا  کردیم.

        اوج همدلی و مودت مردم در پایان مناسک مذهبی است

         

        در شهرمان می‌بینید که چه موجی از ایثار و محبت به راه افتاد. در کجای دنیا این فرهنگ وجود دارد؟ آیا در بلوک شرق و غرب این موج مثبت پیدا می‌شود؟ این خبرها نیست. آنجا همسایه از همسایه خبر ندارد. آنجا رحمی نیست و آدم‌ها ماشین می‌شوند. در همین محرم و صفر سلسله نشاط‌های معنوی حاکم بوده است. در دهه آخر صفر اوجش را ببینید. معارف و نگرش به اسلام که عرض کردم در محرم و صفر منتقل می‌شود. امیدها زنده می‌شود. آدم‌ها درک جدیدی از زندگی پیدا می‌کنند. از طرفی اشک ریختند. عبادتی انجام دادند. مجموع این‌ها ملت را با نشاط می‌کند. محرم و صفر تمام شده و شرایطی به وجود آمده و آدم‌ها احساس می‌کنند که با یک احساس خوش معنوی وارد ماه ربیع شدند. دوباره مدل شادی عوض می‌شود. آن هم شادی بود. غمی در محرم و صفر داشتیم اما معنویت این ماه تاثیر بسزایی در نشاط معنوی مومنین داشته و دارد. خلاصه اینکه اگر شما اسلام را دین شادی دانستید، حرف گزافی گفته نشده و عین واقعیت است. همه‌اش شادی است و نماز و قرآن خواندنش هم شادی است.

        در کدام جوامع افسردگی بیشتر است

        برخی صحبت‌هایی می‌کنند که از این همه عزاداری خسته شدیم! ماه عزاداری شده و اسلام دین عزاست! این حرف ها مربوط به آدم‌هایی است که در این باغ نیستند. کسی که این فضا را درک نمی‌کند حق دارد که بگوید. آن مشکل مبنایی افراد است و از دور ما را و جماعت ما را قضاوت می‌کنند. من از شما سوال می‌پرسم خود کشی و افسردگی در کدام جمع بیشتر است؟ افسردگی در کشورهای اروپایی و غرب بیشتر است یا اینجا؟ هر جا که دینداری هست خودکشی صفر و آرامش بیشتر است. الان به اندازه ای که به دینداری‌هایمان لطمه خورده خشونت و افسردگی بیشتر شده است.

        این‌گونه مجالس و مناسک یک وحدت و شادی با هم بودن را به همراه دارد. همه چیز با هم دارد. یعنی محبت صفا، گذشت و الفت در جامعه جاری می‌شود. شما ببینید ما در محرم تا چه حد گفتیم «سلم لمن سالمکم.»

        هر چند آسیب‌‌شناسی هم دارد و باید آسیب‌شناسی هم داشته باشیم. یعنی اگر عیب‌های این را برطرف کنیم شادی‌هایمان خیلی بیشتر می‌شود. همین عبارت زیارت عاشورا که می‌گوید «سلم لمن سالمکم» را اگر اجرایی بکنیم واقعا دعواهایمان کمتر می‌شود. مودت‌هایمان بیشتر می‌شود. یک آسیب‌شناسی دیگر هم این است که ما نتوانستیم به دیگران توضیح بدهیم و آن‌ها از دور ما را قضاوت می‌کنند. سینه می‌زنیم و گریه می‌کنیم و لباس سیاه پوشیدیم. اما خودمان نتوانستیم خوب خودمان را معرفی کنیم و این آسیب ماست.

         

         

        تعداد بازدید: 96
        ارزیابی
        ارزیابی این مورد:
        0 0
        آیا این مطلب را می پسندید؟ بله خیر