• پنج شنبه،03 فروردین 1396
  • ورود
اوقات شرعی
16°C نیمه ابری
       
      •  
        منبع خبر :
        تعداد بازدید: 46
        کد: 113694
        تاریخ انتشار:
        ۱۳۹۵/۰۹/۱۴
        حجت‌الاسلام‌والمسلمین دعایی اظهار کرد؛

        رونق بازار مهر و همدلی در دهه آخر صفر

        مومن هنگامی‌که مستحبات و مناسک سفارش شده در اسلام را انجام می‌دهد قلب او مملو از شادمانی واقعی است. ناشی از درک قرب و وصال محبوب می‌شود. این شادی یک شادی اصیل و مومنانه است.
        رونق بازار مهر و همدلی در دهه آخر صفر

        دین اسلام دین خاتم و آخرین دینی است که خدای متعال در اختیار جامعه بشری قرار داده و ظرفیت عالی‌ترین درجه رساندن انسان‌ها به سعادت و کمال را در نظر داشته است. بدون تردید تمام جوانب نیازهای انسان‌های را تحت پوشش دارد و لذا هرم نیازهای انسان را در دین مبین اسلام می‌توانید به بهترین وجه داشته باشید. انسانی می‌تواند کامل در تعریف دینی به حساب آید و در اصطلاحات انسان‌شناسی و روان‌شناسی انسان سالم می‌توانیم خطاب کنیم که در یک وضعیت وسیع نیازهای حقیقی خودش را از نیازهای کاذب بازشناسی کند و با بهترین شیوه عقلانی و مشروع نیازهای خود را تامین کند. بنابراین انسان سالم و کامل از نظر اسلام کسی است که توانمندی شناسایی نیازهای حقیقی خودش را داشته باشد.

        غم و شادی در انسان بسیار ملموس است

        از نظر اسلام، شادی‌هایی که ناشی از غفلت از حقایق عالم هستی و فراموشی کمالات واقعی انسان و فرو رفتن در بی‌بند‌و‌باری‌ها و لذت‌های حیوانی و شهوانی هست، این‌ها را شادی‌های منفی می‌شناسیم. مشخصا در قرآن شریف داریم که « لَا تَفْرَحْ إِنَّ ا... لَا یُحِبُّ الْفَرِحِینَ.» حضرت موسی سلام‌ا...علیه خطاب به قارون فرمودند که خوشحال نباش؛ چرا‌که خدای متعال خوشحالی‌هایی از این مدل را دوست نمی‌دارد. وقتی به آیه توجه می‌کنیم، می‌بینیم که قارون در اوج تزئین به زینت‌های ظاهری دنیوی و بروز متکبرانه و خودخواهانه در جامعه خوش را به مردم نشان داد که مورد چنین‌ خطابی هم قرار گرفت. بنابراین شادمانی که ناشی از غرق شدن در رفاهیات دنیوی باشد قرآن شریف این شادی را مورد محبوبیت خدا قرار نمی‌دهد و آن را مذمومی می‌شمارد.

        نشاط معنوی در دریای قرب الهی تعریف می‌شود

        اما از طرف دیگر شادی ناشی از وصول به کمالات واقعی و انجام وظایف بندگی در قرآن و روایات موجب بالاترین میزان شادی برای اولیای خدا می‌دانیم. در روایات داریم که مومن هنگامی‌که مستحبات و مناسک سفارش شده در اسلام را انجام می‌دهد قلب او مملو از شادمانی واقعی است. ناشی از درک قرب و وصال محبوب می‌شود. این شادی یک شادی اصیل و مومنانه است. چرا؟ چون پشت صحنه او و تکیه‌گاه او به دریافت یک کمال واقعی است. پس ما از نظر اسلام وقتی تحلیل می‌کنیم، می‌بینیم شادی‌های ناشی از توهم و خیال‌، شادی‌های غیر‌مومنانه است که تکیه‌گاه آن تقویت ابعاد حیوانی انسان و رفاهیات مادی و نگاه مشرکانه به عالم و شهوت‌پرستی و فرو‌رفتن در دریای مادی است. اما شادی‌های مومنانه با تکیه بر دریافت حقیقت، رسیدن به کمال، بهره‌مندی از نورانیت است که همه این‌ها در دریای قرب به معدن کمالات که حضرت باری تعالی است، تعریف می‌شود. شادی مومنانه شادی ناشی از وصول به محبوب است که بالاترین میزان شادی را در آن انسان

        به ارمغان می‌آورد.

        اسلام و شادمانی فراگیر اجتماعی

        در اسلام حالت شادی صرفا به اعیاد بسنده نشده است؛ بلکه در هر برخورد با نعمت‌های الهی مومن حالت شادی به خودش می‌گیرد و شکر به جای می‌آورد. ما در دهه آخر صفر هم شاهد این رونق بازار مهر و الفت و همدلی بین مومنین بودیم. شکر، خودش نمودی بسیار عارفانه از لذت‌ها و شادمانی‌های مومنین است. این از نکات ممتاز تربیت جامعه اسلامی است. شما در هیچ مکتب تربیتی و هیچ بسته مدیریتی روابط اجتماعی نمی بینید که به این میزان به شادمانی فراگیر اجتماعی توصیه شده باشد و این میزان اعمال و مناسک مذهبی میان امت اسلام، وحدت و برادری ایجاد کند. اساسا مقوله حسن خلق و مسئله اینکه مومن باید درباره مومن دیگر با خوشرویی مواجهه داشته باشد، موجبات شادمانی مومنانه را در جامعه اسلامی به وجود می‌آورد.

        این هم در رابطه با اعیاد مذهبی صدق می‌کند و هم ماه محرم و صفر که ما از سر گذراندیم؛ آرامشی در فضای جامعه مستتر می‌شود و الفتی و همکاری است.

        طبیعی است که ماه محرم و صفر به خاطر مصادف شدنش با مصیبت آل‌محمد مراتب حزن برای جامعه به وجود می‌آورد. اما در پرتو آن نشاط توام با آرامش را نصیب ما می‌کند. مستند به این گزاره شریف که فرمودند «شیعتنا خلقوا من فاضل طینتنا یفرحون لفرحنا و یحزنون لحزننا» امام صادق علیه‌السلام فرمود: خدا رحمت کند شیعیان ما را که از زیادی گل ما به وجود آمده و با آب ولایت (و محبّت) ما خمیر شده‌‏اند، در غم ما غمگین و در شادی ما شادمانند.

         

        تعداد بازدید: 46
        ارزیابی
        ارزیابی این مورد:
        0 0
        آیا این مطلب را می پسندید؟ بله خیر