اوقات شرعی
       
      •  
        منبع خبر :
        تعداد بازدید: 122
        کد: 72265
        تاریخ انتشار:
        ۱۳۹۴/۰۳/۲۸

        جهاد سازندگی ؛ پیام آور آبادی و زندگی

        با خاطرات جهادگر قدیمی محله جاهدشهر
        جهاد سازندگی ؛ پیام آور آبادی و زندگی

        نام جاهدشهر با جهادگرانی گره خورده که پس از سکونت در این محله با همت و تلاش خود در راه آبادانی آن گام برداشته اند. جهادگرانی که در سال های بعداز انقلاب و دوران جنگ تلاش های بسیاری برای آبادانی و سربلندی این سرزمین انجام داده اند، حال با سکونت در محله جاهدشهر از پای ننشسته و با همکاری یکدیگر برای آبادانی محله شان می کوشند. محله ای که در ابتدا به نام «جهادشهر » شناخته می شد و به مرور زمان به «جاهدشهر » تغییرنام یافت. فر ارسیدن سالروز تشکیل جهادسازندگی به فرمان امام خمینی  و روز جهاد کشاورزی، بهانه ای دستمان داد تا پای خاطرات یکی از جهادگران قدیمی محله جاهدشهر بنشینیم و بشنویم از سخت کوشی ها و فداکاری های این قشرتماشای تلاش جهادگران، مرا جهادی کرد
        حسن درودی متولد سال 1335  که اکنون دوران بازنشستگی را تجربه می کند، در سنین نوجوانی و پس از تماشای تلاش بی وقفه جهادگران برای
        آبادانی روستای زادگاهش، وارد جهاد سازندگی می شود. «من متولد روستایی هستم که به خاطر بی توجهی حکومت شاه و ظلم ارباب، عقب مانده و ویران بود. پس از پیروزی انقلاب، گروهی برای برق کشی و تأمین آب بهداشتی قدم به روستای ما گذاشتند. برای من که ظلم و تحقیر حکومت و ارباب را به اهالی روستا دیده بودم، تلاش بی وقفه یک گروه غریبه برای آبادانی روستای محل سکونتم بسیار شیرین بود. وقتی متوجه شدم نام گروه  جهادسازندگی » است، شیفته آن شدم و در سال 1358 وارد جهاد شده و از همان روز با خدا عهد بستم که برای آبادانی و توسعه کشورم تلاش کنم. »
        بهانه جویی در کار جهادگران نبود

        در ماه های اولیه تشکیل جهاد سازندگی، امکانات و تشکیلات سازمانی چندانی وجود نداشت اما تلاش شبانه روزی جهادگران، این نهاد را به موثرترین
        سازمان آبادانی و توسعه کشور تبدیل کرد. «در آن سال ها به دلیل نوپایی نهاد و نبود بودجه کافی، سازمان های دیگر مانند راه و ترابری، آموزش وپرورش، شهرداری و... موظف بودند وسایل و لوازم موردنیاز را دراختیار ما قرار دهند. نهادهای دیگر به این قرار پایبند بودند ولی بیشتر لوازم و خودروهایی که در اختیارمان می گذاشتند، از رده خارج و غیرقابل استفاده بود. اما این امر موجب نمی شد جهادگران از پا بنشینند و بهانه جویی کنند. بلکه آنان با تلاش شبانه روزی خود، بسیاری از این خودروها و لوازم را راه اندازی و تا مدت ها از آن ها استفاده می کردند. این مسئله باعث تعجب بسیاریا ز سازمان ها شده بود و حتی آن ها در قبال پرداخت دستمزد زیاد خواستار همکاری جهادگران در سازمان خود بودند اما جهادگران هرگز این کار را نکردند.

        تعداد بازدید: 122
        نام:
        پست الکترونیک:
        شرح نظر:
        کد امنیتی:
         
        0 0
        آیا این مطلب را می پسندید؟ بله خیر