• پنج شنبه،22 آذر 1397
  • ورود
اوقات شرعی
1°C 
       
      •  
        منبع خبر :
        تعداد بازدید: 89
        کد: 158900
        تاریخ انتشار:
        ۱۳۹۷/۰۶/۲۷

        ضرورت وحدت‌خوانی در مجالس حسینی

        شهر رنگِ محرم گرفته است. در و دیوار هم انگار با آدم‌ها همدل شده‌اند. حق هم همین است. وقتی لحظات زمان می‌توانند با انسان‌ها همذات‌پنداری کنند، چرا ذرات خاک نتوانند؟ اصلا زمین و زمان باید با انسان همراه باشند در عزای انسان کامل.
        ضرورت وحدت‌خوانی در مجالس حسینی
        شهر رنگِ محرم گرفته است. در و دیوار هم انگار با آدم‌ها همدل شده‌اند. حق هم همین است. وقتی لحظات زمان می‌توانند با انسان‌ها همذات‌پنداری کنند، چرا ذرات خاک نتوانند؟ اصلا زمین و زمان باید با انسان همراه باشند در عزای انسان کامل. 
        آخر، زمین و زمان هم چون انسان تحت امامت و ولایت انسان کامل‌‌اند و به‌قاعده، سوگوار هم خواهند بود در باران تیر و تیغی که بر پیکر حجت خدا می‌بارد. 
        از همین روست که نوای عزا را می‌شود از در و دیوار شنید. می‌شود در لحظه‌ها، حضور احساس عزا را حس کرد به‌ویژه در مشهد که صاحب‌عزایی چون حضرت رضا(ع) دارد. مشهد محرم را زندگی می‌کند و عاشورا را نفس می‌کشد با همه مفاهیم بلند و زندگی‌سازی که در آن جاری است. پرچم‌ها و تابلو‌ها و نوشته‌ها مردم را همدل‌تر می‌کند در راستای درک روز‌آمد از معارف حسینی، از نظم و نسقی که اعلان‌ها دارد تا احادیثی که کلاس درس اباعبدا...(ع) را تا کوچه و خیابان کشانده است. 
        پاتوق محلات هم که نوستالژی دهه‌های پیش را زنده می‌کند، به محفل هم‌نشینی و گفت‌و‌گوهای محرمی عموم مردم تبدیل شده است. چای‌ می‌نوشند و سینه‌ای صاف می‌کنند و حرفی می‌زنند و می‌شنوند و این همه حول محور مردی است که ‌١۴ قرن پیش، طرح فردا‌ها را نوشت، فرداهایی که باورمندان حقیقت باید در کنار هم سربازان حق باشند و نگذارند تیغ تفرقه در میانشان بنشیند چه در شرایطی که اتحاد و یکپارچگی آحاد مردم ضرورتی حیاتی است، افتراق و انشقاق و حتی انشعاب می‌تواند کارکردی حیات‌سوز داشته باشد.
        این نکته‌ای است که در تزیین محرمی شهر به چشم می‌آید و خدا کند در محافل و مجالس هم در کلام خطبا و آوای مداحان ‌نشسته باشد که جز بر مدار وحدت و همدلی سخن نگویند که طعم یزیدی دارد هر کلامی که میان امت به افتراق بینجامد. 
        توجه داشته باشیم که همه در خیمه ولایت و در کشتی امامت نشسته‌‌ایم. هیچ‌کس حق ندارد جا را برای دیگری تنگ کند چه رسد که کاری کند تا آن دیگری از مجلس رانده شود.
        چیزی که گاه از برخی زبان‌ها می‌شنویم و می‌پندارند که خود صاحب مجلس حسینی‌اند و هرکس را جز آنان بیندیشد باید از محفل بیرونراند. من این رفتارها را عین سوراخ کردن کشتی می‌دانم که اگر به‌‌موقع از سوی علما و عقلا و آگاهان چاره نشود، به بیچارگی می‌کشاند
        همه را. چقدر خوب است که چکش را از نگاه برخی‌ها دور بگذارند تا همه‌چیز را شکل میخ نبینند و برای کوفتن بر آن، احساس تکلیف نکنند. نگاه به مشرب رهبر انقلاب و تأسی به شیوه مراجع عظام به همه ما کمک می‌کند که رفتار‌مان را و مجالسمان را با عزاداری مورد قبول، نزدیک‌‌تر کنیم. حق هم همین است و الا اگر قرار باشد هرکس با همان پنداری که دارد به میدان آید، نتیجه‌ای جز بر هم خوردن قاعده جامعه نخواهد داشت و در هنگامه‌ای که اتحاد ملت یک ضرورت است، کوچه ایجاد کردن در دل جامعه‌ هر‌چه باشد و از هرکه سر زند و با هر نیتی، قطعا کاری حسینی نخواهد بود. 
         
        تعداد بازدید: 89
        ارزیابی
        ارزیابی این مورد:
        0 0
        آیا این مطلب را می پسندید؟ بله خیر